تبلیغات
متن كتاب های آموزشی

متن كتاب های آموزشی
همیاری 

فصل ششم

قرآن كریم و تغذیه ی انسان

«عمل انسان در گرو غذایی است كه می خورد! خوردن غذاهای پاك و حلال، انجام اعمال نیك را به دنبال دارد. هم چنان كه با خوردن غذاهای پست و حرام، انسان به فسق و فجور گرایش پیدا می كند.»

غذاهای حلال

«خداست كه خود روزی بخش نیرومند و استوار است.» (ذاریات، 58)

آیاتی كه در این فصل عنوان می شود، همه در مورد غذاهای حلال است. پاك و حلال بودن غذا اثرات عجیبی در روح و جسم آدمی دارد. با استفاده از این غذاها انسان تحولی عظیم پیدا می كند و به خود و خدای خود پی می برد، و فردی مفید برای خود و دیگران می گردد و می تواند سرنوشت خود و دیگران را عوض كند و مردم را به سوی الله هدایت كند.

          « همانا {خدایی} كه زمین را برای شما {به صورت} فرشی {گسترانده} ، و آسمان را {به صورت} بنایی {افراشته} قرار داده؛ و از آسمان آبی فرود آورده؛ و بدان از میوه جات رزقی برای شما بیرون آورده است.» (بقره، 22)

          خدوند تبارك و تعالی در این آیه، انسان را متوجه زمین و گیاهانی كه از آن می روید و نیز میوه هایی كه از آن ها به عمل می آید می كند و به او هشدار می دهد كه ای انسان! غذای اصلی تو گیاهان هستند، از حد خود تجاوز نكن! البته ناگفته نماند – همان طور كه قبلا اشاره شد – انسان در رژیم غذایی خود از گوشت هم می تواند استفاده كند، ولی مقدار آن باید اندك باشد. صحبت ما در این جا این است كه غذای اصلی انسان گیاه است و گوشت هم می تواند در كنار غذاهای گیاهی به مقدار كم مصرف شود.

« و چون ابراهیم گفت:«پروردگارا! این (سرزمین) را شهری امن قرار ده، و از ساكنان آن، هر كس كه به خدا و روز بازپسین ایمان دارد، از (انواع) میوه ها روزی اش بخش».» (بقره، 126)

« از خوراكی های پاكیزه ای كه روزی شما كرده ایم تناول كنید.» (بقره، 57)

          در این آیه ، خداوند متعال انسان را متوجه غذاهای پاكیزه می كند؛ زیرا همان طور كه قبلا اشاره شد، غذای پاكیزه روح و جسم انسان را پاك و پاكیزه نموده و باعث می شود نور خداوند در دل انسان تجلی پیدا كند و منور به نور الهی گردد.

« خداست كه آسمان ها و زمین را آفریده، و از آسمان آبی فرستاده، و به وسیله ی آن از (انواع میوه ها برای شما روزی رویانده است.» (ابراهیم، 32)

          در این آیه ی شریفه، خداوند باز روزی انسان ها را به ثمراتی كه از زمین به دست می آید، جلب می كند و میوه ی گیاهان را به عنوان روزی انسان معرفی می كند و می فرماید از آن تغذیه كنید.

« و از آن چه خداوند روزی شما گردانیده،‌حلال و پاكیزه {اش} را بخورید.» (مائده، 88)

          در این آیه ی شریفه، خداوند انسان را به خوردن روزی پاك و حلال سفارش، و پس از آن، تقوا را مطرح می كند. غذای پاك و حلال موجب به وجود آمدن تقوا در انسان باایمان می گردد. بنابراین، در چگونگی غذا كه امری مهم و سرنوشت ساز است باید دقت فراوان شود.

«و خداوند از چیزهای پاك و پاكیزه به شما روزی داده است؛ باشد كه سپاس گزاری كنید.» (انفال،26)

          در مجموع،‌انسان ها شاكر نیستند و خداوند می فرماید كه روزی پاك تناول كنید شاید نور الهی در قلب شما به وجود آید و از خداوند تشكر كنید.

{و گفتیم:}« از روزی خدا بخورید و بیاشامید، و {ولی} در زمین سر به فساد بر مدارید.» (بقره، 60)

عیسی پسر مریم گفت: «بار الها! پروردگارا! از آسمان خوانی بر ما فرو فرست.» (مائده، 114)

          با دقت و تدبر در این آیه، انسان می تواند به اهمیت غذا و این كه چرا پیامبران اولوالعزم الهی از خداوند متعال تقاضای غذای حلال و پاك می كرده اند، به خصوص غذاهای گیاهی، كه در آیات قبل، به آن اشاره شد. در آن آیه حضرت ابراهیم (ع) از خداوند برای افراد مومن ساكن مكه تقاضای غذاهای گیاهی كرده است: این آیه اهمیت غذاهای گیاهی را كه غذای اصلی انسان است می رساند.

« ای پیامیران! از خوراكی های پاكیزه بخورید و كار شایسته كنید، كه من به آن چه انجام می دهید دانایم.» (مومنون، 51)

          از مضمون این آیه ی شریفه چنین استنباط می شود كه انجام عمل صالح در گرو مصرف غذاهای پاك و سالم است و این دو، یعنی عمل و غذا با هم قرین هستند؛ یعنی اگر غذای پاك میل شود، نتیجه ی آن انجام عمل صالح و خداپسندانه است.

« ای كسانی كه ایمان آورده اید! از خوراكی های پاكیزه ای كه روزی شما كرده ایم بخورید.» (بقره، 172)

          اگر اندكی در این آیه ی شریفه دقت نماییم، روشن می شود كه ایمان رابطه ی مستقیمی با غذای مصرفی انسان دارد؛ یعنی هر قدر كه غذای او پاك تر  كم تر شبه ناك باشد، به همان نسبت درجه ی ایمان و اعتقاد انسان بیش تر می شود و گرایش به حق و حقیقت در او شعله ورتر می گردد. در برخی از آیات قرآن كریم غذاهای اصلی انسان بیان شده است. نكته ی جالب توجه این است كه حتی آن ها را به ترتیب اولویت و اهمیت بیان می كند. از این آیات می فهمیم كه كدام مواد غذایی در اولویت قرار دارند و از اهمیت بیش تری برخوردارند.

« پس انسان باید به خوراك خود بنگرد، كه ما آب را به صورت بارشی فرو ریختیم؛ آن گاه زمین را شكافتیم؛ و در آن،‌دانه رویانیدیم. و انگور و سبزی و زیتون و درخت خرما و باغ های انبوه و میوه و علف (تا وسیله ی) استفاده شما و دام هایتان باشد.» (عبس 24- 32)

          همان طور كه قبلا اشاره شد در قرآن كریم چهار بار كلمه ی «فلینظر» بیان شده است كه دو مورد آن (كهف، 19 و عبس، 24) در باره ی غذای انسان، یك مورد در باره ی عمل او (حج، 15) و مورد دیگر آن (طارق، 59 در باره ی چگونگی خلقت وی است كه فرمول زیر را می توان از آن به دست آورد.

خلقت انسان + اعمال انسان = غذای انسان

          در سوره ی عبس، ابتدا خداوند متعال انسان را متوجه غذای او می كند كه از چه موادی تشكیل شده است و كدام یك در اولویت قرار دارد؛ ابتدا به دانه ها،‌خصوصا به حبوبات كه مملو از پروتئین،‌آن هم از نوع پروتئین گیاهی است اشاره می كند.

          نگارنده ی این سطور به لطف خدا توانسته است از این آیات گوهر بار قرآنی، درمان برخی از بیماری های صعب العلاج،‌از جمله انواع سرطان ها را كشف كند! ممكن است برای خواننده ی عزیز این سوال پیش آید كه چطور و چگونه؟ در این رابطه، توجه خوانندگان گرامی را به نكات زیر جلب می كنم:

اولا: باید دانست كه خداوند در كتاب خود همه ی مطالبی را كه مورد نیاز انسان بود، بیان كرده است؛ و در این رابطه چنین می فرماید: « و هیچ تر و خشكی نیست مگر آن كه در كتابی روشن {ثبت} است.» (انعام، 59)

ثانیا: اگر سری به آزمایشگاه های تشخیص طبی بزنیم می بینیم كه در آن جا برای كشت انواع میكروب ها و پارازیت ها از این مواد استفاده می كنند: 1- آبگوشت 2) خون 3) آگار (دو نوع جلبك سبز و قرمز كه از آب های گرم گرفته می شود و نیز نوعی ژله ( قنادی ها از این مواد برای تهیه ژله استفاده می كنند. بنابراین، این نوع شیرینی ها عاملی است برای رشد انواع میكروب در بدن انسان (دقت شود.) 4) بلادآگار  5) شكلات. اگر این پنج نوع مواد در دسترس نباشد، نمی توان میكروب ها را كشت داد. صحت این مساله را می توان از متخصصین آزمایشگاه ها سوال كرد.

ثالثا: از این مواد پنج گانه، هیچ نامی در آیات سوره ی عبس به میان نیامده است؛ این در حالی است كه غذای اكثریت مردم را همین گونه غذاها تشكیل می دهند.

رابعا: این آیات با كلمه ی «فلینظر» آغاز شده و به انسان هشدار می دهد كه با دقت و نكته سنجی به غذایی كه می خوری بنگر و هر چیزی را نخور، دقیق باش!

خامسا: نكته ی جالب توجه در این آیات این است كه نیازمندی های بدن انسان به این مواد غذایی به ترتیب اولویت آمده كه جای بسی شگفتی است:

اول پروتئین ها (دانه های گیاه: «حبا»

دوم مواد قندی (انگور و ...) :«و عنبا و قضبا»

سوم چربی ها (زیتون و ...): « و زیتونا و نخلا»

چهارم ویتامین ها (میوه جات و سبزی جات) : « و فاكهة و ابّا» (عبس، 24- 32)

          به خواست خدا تفصیل این مطالب را به طور دقیق و كاملا علمی و به صورت ابتكاری، در كتاب دیگری با عنوان شگفتی های خوراكی ها در قرآن كریم بیان خواهم كرد.

علت بسیاری از بیماری ها:

          استفاده از غذاهای آلوده و استرس های روحی و روانی است؛ حتی برخی از بیماری های روانی افراد نیز به نوع غذاهای مصرفی آنان بستگی دارد. در مجموع،‌می توان گفت همه ی پروتئین های گیاهی ضد سرطان اند،‌و از پیشرفت این بیماری جلوگیری می كنند. با رژیم غذایی گیاهی مناسب، این بیماری قابل درمان است و به لطف خدا، بیمار می تواند بهبودی حاصل كند. ممكن است سوال شود كه آیا دلیل علمی دارید؟ در جواب عرض می كنم: بلی! همان پنج موردی كه قبلا گفته شد. در حقیقت مردم، امروزه بیشتر از غذاهایی استفاده می كنند كه متخصصین امر در آزمایشگاه برای كشت میكروب از آن ها استفاده می كنند. آیا در پرتو این نوع مواد غذایی، یعنی غذاهای گیاهی، مانند عسل، سیر، آب پیاز، آب میوه جات و یا بذرهایی مثل زیره، زنیان و ... باز هم میكروب كشت پیدا می كند؟

          خداوند متعال در این آیات انسان را به تعقل و خردورزی فرا می خواند و او را متوجه این نكته می كند كه ای انسان! غذای تو همان داروی توست؛ پس دقت كن و ببین كه چه می خوری؟ آیا با خوردن غذاهای غربی،‌مانند سوسیس، كالباس،‌پیتزا و سایر غذاهای ساندویچی سلامتی خود را تامین می كنی و یا به خود ظلم كرده و خود را بیمار می كنی!؟

این آیات در مرحله ی اول مصرف پروتئین های گیاهی را كه بیش ترین مواد تشكیل دهنده ی بدن انسان است به ما توصیه می كند.

در مرحله ی دوم قندها را توصیه می كند. هر چند نیاز بدن انسان به مواد قندی نسبت به سایر مواد كم تر است،‌ولی این مواد از اهمیت زیادی برخوردارند؛ زیرا با سوختن این مواد در بدن انسان،‌مقدار انرژی لازم تولید می شود و همین امر زمینه ساز كار و فعالیت های فكری و فیزیكی در انسان است.

در مرحله ی سوم خداوند چربی ها را مد نظر قرار می دهد و برای انسان تجویز می كند. این مواد نیز از اهمیت خاصی برخوردار است؛ زیرا غشاء سلول های بدن انسان از مواد چربی تشكیل شده است. بدن انسان بیشترین مصرف چربی را دارد؛ زیرا در مواقع كمبود قندها، بدن از چربی ها و سوختن آن ها انرژی لازم را به دست می آورد و مصرف می كند. هورمون های بدن انسان نیز بیشتر از مواد چربی ساخته می شوند.

در مرحله ی چهارم و آخر ویتایمن ها را ذكر می كند كه به وفور در سبزی جات و میوه جات یافت می شوند. بیشترین و غنی ترین منبع ویتامین ها میوه جات و سبزی جات هستند. ویتامین ها در حقیقت هم برای انسان غذا هستند و هم دارو. آیا تاكنون در این مورد اندیشیده اید كه خداوند رحمان چه داروهای خوش رنگ و خوش مزه ای برای بندگان خویش آفریده است؟!

در مورد غذاهای گوشتی كه منشا حیوانی دارند،‌در قرآن كریم آیات متعددی وجود دارد كه به عنوان نمونه به برخی از آن ها اشاره می كنیم. نخست به آیات مربوط به گوشت سفید و پس از آن به آیات مربوط به گوشت قرمز می پردازیم. در مورد گوشت سفید،‌خصوصا غذاهای دریایی دو آیه در قرآن كریم آمده است:

« و اوست كسی كه دریا را {برای شما} مسخر گردانید تا از آن گوشت تازه تناول كنید{كلیه ی غذاهای دریایی} (نحل، 14)

در آیه ای دیگر، خداوند به آب دریای شیرین و شور اشاره می كند و می فرماید از فراورده های هر دو دریا استفاده كنید (عنصر ید در مواد غذایی دریای شور بیشتر از دریای شیرین است:

« و این دو دریا یكسان نیستند: این یك ، شیرین تشنگی زدا {و} نوشیدن آن گواراست؛ و آن یك، شور تلخ مزه است؛ و از هر یك گوشتی تازه می خورید. (فاطر ، 12)

نكات مهمی در ارتباط با این دو آیه به ذهن می رسد كه عبارت است از : اولا فراورده های دریایی زمانی ارزش غذایی بالایی دارند كه تازه و سالم باشند؛ چرا كه غذاهای دریای به سرعت فاسد می شوند و مسمومیت های شدید ایجاد می كنند، ثانیا در این فراورده ها، یك عنصر بسیار مهم و حیاتی به نام ید به مقدار زیاد وجود دارد. این عنصر باعث فعال شدن غده ی تیروئید و ترشح تیروكسن و ید و تیرونین می شود كه متابولیسم كل بدن را به عهده دارد. مقدار تیروكسن تولید شده 90% و مقدار ید و تیرونین 10% است. ثالثا در ماهی خطوطی وجود دارد به نام خطوط جانبی. این خطوط ابزار آگاهی در ماهی است. در اطراف این خطوط، مقدار زیادی عنصر با ارزش «روی» وجود دارد. همین امر موجب تیره شدن گوشت این قسمت از بدن ماهی می شود.

بیشتر مصرف كنندگان ماهی این قسمت را جدا می كنند و دور می ریزند. آنان فكر می كنند مواد مفید ماهی در گوشت سفید آن است. این در حالی است كه عنصر «روی» علاوه بر تنظیم همه ی هورمون های بدن انسان در فعالیت های مغزی اثر به سزایی دارد. رابعا وجود اسید چرب با ارزش «امگا 3» كه از رسوب چربی های مضر خون به نام LDL و از بروز انفاركتوس های قلبی و مغزی جلوگیری می كند.خامسا تنوع در غذاهای دریایی بسیار زیاد است و در حداقل زمان طبخ و آماده می شوند و بسیار لذیذ هم هستند.

خلاصه ی كلام آن كه مواد غذایی زمانی با ارزش است كه در درجه ی اول سالم باشد و در درجه ی دوم به شكل صحیح طبخ شود و در درجه ی سوم به شكل درستی میل شود.

در این جا تذكر یك نكته لازم است و آن این كه به افراد مبتلا به بیماری صرع و یا ام اس (MS) و یا كسانی كه از درد استخوان رنج می برند، بیماران روماتیسمی مثل: آرترید روماتوئید باید از مصرف گوشت سفید خودداری نمایند.

پس از ذكر آیات مربوط به گوشت سفید، اكنون به آیاتی كه در مورد گوشت قرمز است اشاره می كنیم:

« و برای شما دام ها حلال شده است.» (حج ،30)

«تا شاهد منافع خویش باشند، و در روزهای معلومی نام خدا را به خاطر آن دام ها ی زبان بسته ای كه روزی آنان كرده است ببرند. پس، از آن ها بخورید و به درماندگان مستمند نیز بخورانید.» (حج، 28)

در آیات دیگری نیز به استفاده های متعددی كه می توان از چهار پایان نمود اشاره شده و در آخر می فرماید از گوشت آنان تناول كنید.

پس با توجه به این كه غذهای گیاهی از غذاهای حیوانی سالم تر است و دیرتر فاسد می شود و نیز بهترین دارو برای بیماری های صعب العلاج، مانند انواع سرطان ها به حساب می آید، بهتر است در رژیم غذایی خود،‌بیش تر از غذاهای گیاهی استفاده كنیم و از گوشت و فراورده های حیوانی كمتر استفاده كنیم. حضرت علی (ع) در این زمینه می فرمایند: «ای انسان ها! معده ی خود را گورستان حیوانات قرار ندهید!»

به هر حال، عزت انسان در گرو غذایی است كه می خورد!‌انسان هر چه بخورد همان می شود؛ پس چه بهتر كه از گیاهان بیشتر استفاده كنیم تا خوی و خصلت آن ها در ما حلول كند نه خوی و خصلت گاو و گوسفند و بز و شتر و ... . انسان زمانی ارزش پیدا می كند كه اندیشه ای پاك و سالم داشته باشد و افكارش متمركز در راه حق و حقیقت شود و سرانجام، نور هدایت را ببیند و ان شاء الله برای خود دیگران مفید باشد و این مهم تا حدود بسیار زیادی در گرو غذایی است كه ما هر روز و هر شب مصرف می كنیم.

در قرآن كریم، یك آیه در مورد شیر وجود دارد. خداوند در این آیه، انسان ها را به این ماده ی لذت بخش توجه می دهد و عظمت خود را بیان می كند:

« و در دام ها قطعا برای شما عبرتی است: از آن چه در {لابه لای} شكم آن هاست، از میان سرگین و خون، شیری ناب به شما می نوشانیم كه برای كسانی كه آن را می نوشند گواراست.» (نحل، 66)

خداوند منان در این آیه ابتدا نظر مردم را به حكمت و فلسفه ی آفرینش حیوانات جلب می كند تا از آن عبرت بگیرند. یكی از این عبرت ها می تواند این مساله باشد كه هیچ یك از حیوانات موجود در جهان هستی از غرائز خود عدول نمی كنند و همیشه بر طبق آن زندگی می كنند. آن ها برخلاف انسان، طبیعت را آلوده نمی كنند و در تكامل و زیبایی طبیعت نیز سهم به سزایی دارند. خداوند مهربان تمام هستی را به خاطر انسان آفریده و آن ها را در اختیار او گذاشته است، ولی انسان با همه ی عقل و شعور و درك خویش، طرز استفاده ی صحیح از آن ها را نمی داند. این آیه به انسان می فهماند كه از این حیوانات درس زندگی فرا گیرید و از آن ها به طور صحیح استفاده كنید و لذت لازم را ببرید. در واقع این آیه نمایانگر قدرت الهی است كه از بین مدفوع و خون حیوان، شیر گوارایی را به وجود می آورد.

در مورد عسل و اعجاز آن در درمان بیماری ها و شفا بودن آن، خداوند در قرآن كریم چنین می فرماید:

« {آن گاه} از درون {شكم} آن زنبور، شهدی كه به رنگ های گوناگون است بیرون می آید. در آن، برای مردم درمانی است. راستی در این {زندگی زنبوران} برای مردمی كه تفكر می كنند نشانه ی {قدرت الهی} است. (نحل، 69)

عسل این ماده ی باارزش غذایی و دارویی اثر عجیبی روی بیماری ها،‌خصوصا بیماری های عفونی دارد و برای هیچ نوع بیماری مضر نیست، بلكه برای درمان همه ی بیماری ها،‌ حتی بیماری دیابت مفید است! البته بیان خواص عسل نیاز به نوشتن كتاب جداگانه ای دارد كه در حال انجام است و به خواست خداوند در آینده در اختیار علاقه مندان قرار خواهد گرفت.

به عنوان نمونه، تجارب نگارنده گویای این واقعیت است كه برای درمان بیماری اوریون، بیمار باید به مدت 3 روز در حال استراحت مطلق باشد و به مدت 72 ساعت فقط از شربت عسل تغذیه كند. برای تهیه شربت عسل یك لیوان آب را با یك قاشق و عسل و یك عدد لیموترش تازه مخلوط می كنیم. رنگ های مختلف عسل بیانگر نوع آن گلی است كه زنبور از آن تغذیه نموده است. هر گلی خاصیت مخصوص خود را دارد و شفای درد خاصی است. عسل یكی از بزرگ ترین الطاف الهی است كه خداوند به بندگان خود ارزانی داشته،‌ و دارویی است كه هیچ وقت فاسد نمی شود و داروی تمام بیماری هاست.

براساس تحقیقاتی كه انجام شده است، حتی خطرناك ترین میكرب ها بیش از چهار روز در عسل نمی توانند زندگی نمایند و بعد از گذشت چهار روز می میرند. مطالب مربوط به عسل آن قدر جالب و زیاد است كه بیان آن ها كتاب جداگانه ای را می طلبد. به عنوان نمونه،‌اگر كسی روزانه یك تا دو قاشق غذاخوری عسل را به صورت شربت میل كند،‌در طول سال دچار سرماخوردگی و كسالت نخواهند شد؛ البته به شرطی كه از غذاهای ممنوعه استفاده نكند. در این جا لازم است به اختصار به غذاهای حرام از نظر قرآن مجید و فلسفه ی تحریم آن ها پردازیم.

غذاهای حرام

          «{خداوند} تنها مردار و خون و گوشت خوك و آن چه را كه {هنگام سر بریدن} نام غیر خدا بر آن برده شده، بر شما حرام گردانیده است.» (بقره، 173)

          چرا خداوند این غذاها را برای بندگان خود حرام نموده و آنان را از خوردن آن ها منع كرده است؟ همان گونه كه قبلا ذكر شد،‌انسان موجودی است دو بعدی، دارای جسم و روح. هر كدام از این دو بعد، غذای مخصوص به خود دارد. اگر هر یك از جسم و روح ما از غذای مسموم تغذیه كند از مسیر اصلی خود خارج و بیمار می شود.

« بر شما حرام شده است: مردار، و خون، و گوشت خوك، و آن چه به نام غیر خدا كشته شده باشد، و {حیوان حلال گوشت} خفه شده،‌و به چوب مرده، و از بلندی افتاده، و به ضرب شاخ مرده، و آن چه درنده از آن خورد باشد- مگر آن چه را {كه زنده دریافته و خود} سر ببرید – و {هم چنین} آن چه برای بت ها سر بریده شده، و {نیز} قسمت كردن شما {چیزی را} به وسیله ی تیرهای قرعه؛ این {كارها همه} نافرمانی {خدا} و موجب فسق است.» (مائده، 39)

محتوای این آیه در واقع ، همان آیه ی قبل است به اضافه ی حیواناتی كه نوع مرگشان فرق می كند،‌ولی در اصل همه مردارند.

« بگو : در آن چه به من وحی شده است، بر خورنده ای كه آن را می خورد هیچ حرامی نمی یابم، مگر آن كه مردار یا خون ریخته یا گوشت خوك باشد – كه این همه پلیدند – یا {قربان ای كه } از روی نافرمانی،‌ {به هنگام ذبح} نام غیر خدا بر آن برده شده باشد. » (انعام، 145)

          مساله ی مهمی كه در این آیه قابل تامل است این است كه خوردن چنین مواد غذایی،‌خصوصا گوشت خوك انسان را به پلیدی، فسق و فجور و فساد می كشاند و باطن انسان را تباه می كند، و آن را به پلیدی سوق می دهد. كه از آن باید پرهیز شود.

          ارزش و شخصیت انسانی به طرز فكر و و اندیشه اوست و نوع تغذیه است كه آن را می سازد و ارزش ذاتی به انسان می دهد و دلیل آن هم این است كه بدون غذا ادامه حیات امكان پذیر نیست! اگر غذا نباشد زندگی مفهومی ندارد! بقایی وجود ندارد!

          عقل سالم به انسان حكم می كند كه با مصرف غذاهای پاك و طیب این ارزش والا را حفظ كند و به اهداف عالیه خود كه مقام بندگی است ان شاءالله برسد. بنابراین، ارزش های انسانی را نباید با ضد ارزش ها از بین برد!

          « ای كسانی كه ایمان آورده اید!‌از بسیاری از گمان ها بپرهیزید كه پاره ای از گمان ها گناه است، و جاسوسی مكنید،‌و غیبت یك دیگر را نكنید؛ آیا كسی از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده اش را بخورد؟ از آن كراهت دارید. {پس} از خدا بترسید،‌كه خدا توبه پذیر مهربان است.» (حجرات، 12)

          آیه فوق چند مطلب سازنده جالبی را عنوان می كند، كه از این قرارند:

1-  از ظن و گمان بپرهیزید كه افكار انسان را مغشوش می كند و مهم تر این كه انرژی های منفی را در انسان ایجاد كرده و افزایش می دهد.

2- بعضی از این ظن و گمان گناه است؛ زیرا در افكار انسان یك حالت بدبینی و شك را نسبت به دیگران ایجاد می كند. این همان تقویت بدبینی و ایجاد انرژی های منفی و دور نمودن انسان سالم از خود آگاه خود است!

3- غیبت یك دیگر را نكنید و افكار خود را متوجه دیگران ننمایید و انرژی را بیهوده از بین نبرید (این حالت در انسان ایجاد اضطراب و ناامنی می كند.)

4- غبیت نمودن مساوی است با خوردن گوشت مردار و آن هم گوشت برادر كه كار فوق العاده زشتی است.

          « برای شما {گوشت} چارپایان حلال گردیده، جز آن چه {حكمش} بر شما خوانده می شود،‌ در حالی كه نباید شكار را در حال احرام،‌ حلال بشمرید.» (مائده، 1)

          مطلبی كه از این آیه به نظر می رسد این است كه در اعمال تعالی بخش حج، هدف فقط باید خدا باشد، و افكار نباید متوجه غیر او شود؛ در غیر این صورت، انسان به آن هدف عالی دست نخواهد یافت. این عمل تعالی بخش روح و روان نباید تحت الشعاع تفریح و شكم قرار گیرد. هدف از بیان آیات مربوط به غذا در قرآن این است كه شناخت درستی پیدا شود تا انسان به اهداف عالی و متعالی خود نائل شود.

تایپ: علی اكبر ادهم ماراللو 




طبقه بندی: فصل ششم قرآن كریم و تغذیه ی انسان،
[ دوشنبه 10 اسفند 1388 ] [ 02:04 ق.ظ ] [ علی اكبر ادهم ماراللو آموزگار ششم ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

موضوعات
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

فروش بک لینکطراحی سایتعکس